Advies 2003-05

Moet iemand die seropositief is dat melden tijdens een sollicitatieprocedure en een aanstellingskeuring?

Melden van het zijn van seropositief?
In het algemeen is het zo dat een ziekte of arbeidshandicap tijdens de sollicitatieprocedure niet behoeft te worden gemeld, tenzij deze ziekte of handicap relevant is voor de uitoefening van de betreffende functie. Ingeval van een HIV-infectie is dit niet anders. Het testen op HIV hoort in beginsel niet thuis in een keuringssituatie. Dat geldt voor de aanstellingskeuring, voor het afsluiten van een pensioenverzekering en een arbeidsongeschiktheidsverzekering. Een uitzondering vormt de keuring voor een individuele levensverzekering boven een daarvoor bij de wet vastgesteld bedrag. Bij een aanstellingskeuring mag er dus als regel niet worden getest. Ook volgens het Protocol Aanstellingskeuringen van juni 1995 kunnen vragen en/of onderzoek naar HIV antistoffen geen onderdeel zijn van de aanstellingskeuring.

Hieronder wordt puntsgewijs ingegaan op de gestelde vragen, voorzover de beantwoording van die vragen behoort tot de competentie van de Commissie.

  1. In hoeverre kan worden verzwegen dat men HIV-positief is? Tijdens een sollicitatieprocedure en een aanstellingskeuring hoeft de HIV-status niet te worden vermeld (seropositiviteit dient vooralsnog te worden beschouwd als een van de vele gezondheidsrisico’s (1)), voorzover de aandoening niet relevant is voor de uitoefening van de functie; ten aanzien van HIV bij chirurgen voert het ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport het standpunt dat screening op HIV niet nodig is vanwege het lage risico op besmetting.
  2. In hoeverre kunnen uw huisarts en internist het beroepsgeheim toepassen? Beide artsen moeten het beroepsgeheim toepassen. De keurend arts mag informatie, voorzover relevant voor de aanstellingskeuring, slechts opvragen na toestemming van de keurling. De behandelend arts mag ingevolge artikel 7:457 van het Burgerlijk Wetboek geen inlichtingen over de patiënt geven dan met toestemming van de patiënt.
  3. Uit bovenstaande volgt dat ook bij een tweede medische keuring de HIV-status niet vermeld hoeft te worden.
  4. In het algemeen krijgt de keuringsarts niet het medisch rapport van uw huisarts of internist onder ogen. Ook hier geldt hetgeen onder punt 2 is weergegeven.

  1. Handboek Bedrijfsgezondheidszorg (februari 1993)